Yapay zekanın en bilinen isimlerinden Profesör Andrew Ng, Stanford Üniversitesi’ndeki dersine öyle bir cümleyle başladı ki, sınıftaki öğrencilerin neredeyse yarısı dizüstü bilgisayarlarını kapattı. Söylediği şey sadece bir uyarı değildi; aynı zamanda önümüzdeki on yılda iş dünyasının nasıl şekilleneceğine dair güçlü bir öngörüydü:

“Önümüzdeki 10 yılda kazananları kaybedenlerden ayıracak şey, iyi kod yazabilmek olmayacak.”

Peki neden böyle söyledi? Çünkü yapay zeka sayesinde artık herkes çok hızlı üretim yapabiliyor. Yani “bir işi nasıl yaparım” sorusu eski önemini yitirdi. Asıl soru şu hale geldi: “Hangi işi yapmaya değer?” Yanlış bir konuda harika çözümler üretenler, doğru konuda eksik çözümler sunanların gerisinde kalıyor. Kısacası, hangi kapıyı çaldığınız, o kapıyı ne kadar güzel çaldığınızdan daha önemli.

Peki hangi işin uğraşmaya değer olduğunu nasıl anlayacağız? Andrew Ng burada üç adımlı, oldukça sert bir eleme yöntemi öneriyor:

1. Adım: Bunu gerçekten isteyen biri var mı?

Çoğu insan sadece kendisine “havalı” gelen fikirlere takılıp kalıyor. Oysa önemli olan, sizin ne kadar heyecanlandığınız değil, başkalarının bu çözüme ne kadar ihtiyaç duyduğu. Şu soruyu kendinize sorun: İnsanlar bunun için para öder mi? Ya da her gün kullanır mı? Cevap “hayır” ise, ne kadar zekice bir fikir olursa olsun, karşılığını bulması zor olacaktır.

2. Adım: Bunu sıradan bir yapay zeka zaten halledebilir mi?

ChatGPT gibi genel bir yapay zekaya tek bir komutla çözdürebileceğiniz bir işe vakit harcamayın. Çünkü böyle çözümleri herkes kolayca kopyalayabilir ve değerini hızla kaybeder. Asıl kazandıran fikirler; yapay zekanın gücüyle sizin kendi alanınızdaki bilginizin, deneyiminizin ve elinizdeki özel verilerin birleştiği yerde ortaya çıkıyor. İşte rakiplerinizin kolayca ulaşamayacağı o “korunaklı alan” burası.

3. Adım: Bunu 7 gün içinde yayına alabilir misin?

Belki de en önemli kural bu. Aylarca kapalı kapılar ardında “kusursuz ürün” yapmaya çalışanlar neredeyse her zaman kaybediyor. Kazananlar ise eksik, çirkin, hatta biraz utandırıcı bile olsa “çalışan” bir ilk sürümü hızla piyasaya süren ve sonra kullanıcılardan gelen geri bildirimlerle ürünü adım adım geliştirenler. Yani önce sahaya çıkıyorlar, sonra öğrenerek büyüyorlar.

Sonuç: Mükemmellik beklemek size pahalıya patlar.

Sonuç olarak, “her şey kusursuz olsun” düşüncesi bugün artık bir erdem değil, ciddi bir dezavantaj. Bu dönemin kazananları en temiz kodu yazanlar ya da en güzel tasarımı yapanlar değil. Kazananlar; doğru problemi bulan ve rakipleri daha düşünme aşamasındayken o “henüz tam olmamış” ürünü cesurca piyasaya çıkaranlar. Çünkü yapay zeka çağı; teknik ustalığı değil, doğru sezgiyi, hızı ve sürekli geliştirme disiplinini ödüllendiriyor.

Kalust Şalcıoğlu